- reset +

absolwenci

Sylwetki absolwentów

PDFDrukujEmail

Wpisany przez Administrator niedziela, 04 października 2015 21:02

Zbigniew  Zdzisław  Kozysa

Urodził się 12.05.1954 r. w Łomazach w rodzinie rolniczej i całe życie zawodowe związał z Łomazami. Szkołę Podstawową w Łomazach ukończył w roku 1969, a następnie I Liceum Ogólnokształcące im. J.I. Kraszewskiego w Białej Podlaskiej w 1973 roku.  Podjął  studia  dzienne na Akademii Rolniczej w Lublinie na Wydziale Techniki Rolniczej, które ukończył w 1979r. uzyskując tytuł mgr inż. mechanizacji  rolnictwa.

Powrócił  do rodzinnych  Łomaz  i swoją  pierwszą  pracę zawodową  podjął 01 .12. 1979 r.w  Szkole Podstawowej w  Łomazach w  zastępstwie nauczyciela wychowania fizycznego. Od  1 września 1980r. pracował w  Zespole  Szkół  Rolniczych w Jabłoniu  jako nauczyciel mechanizacji rolnictwa i  innych przedmiotów zawodowych. Ukończył podyplomowe studium pedagogiczne  w  ODN w  Lublinie.  Pracował  w  ZSR  w  Jabłoniu  przez  32,  jednocześnie prowadząc gospodarstwo rolne w  Łomazach. W 2012 r. odszedł na emeryturę.

Praca społeczna:

- od  1980 roku  zaangażował się w pracę  społeczną  przy  organizacji  pierwszego niezależnego Związku  Zawodowego Rolników Indywidualnych SOLIDARNOŚĆ w Gminie  Łomazy razem z  Panem Mieczysławem Trochimiukiem późniejszym senatorem I  kadencji;

- pracował  przy  przygotowaniu  pierwszych  wolnych  wyborów do  sejmu  kontraktowego – 4 czerwca  1989  roku, a następnie pierwszych wolnych  wyborów  samorządowych w 1990;

- jako radny Gminy  Łomazy pełnił  funkcję  przewodniczącego Rady  Gminy  przez  3 kadencje:

I  kadencja w latach  (1990-1994),

IV kadencja w latach  (2002-2006),

V  kadencja w latach (2006-2010).

Wraz  z  żoną  Zofią  wychowali czworo dzieci – również absolwentów  Zespołu  Szkół  w  Łomazach:

1. Wojciech  Kozysa – absolwent z  1995r. –obecnie mgr inż. mechatronik po Politechnice Warszawskiej .

2. Ewa  Joanna  Kozysa-Krysztofiuk –absolwentka z  1996r.-obecnie mgr prawa , radca prawny po  Uniwersytecie  Warszawskim .

3. Agata  Teresa  Kozysa – absolwentka z  1999r.-  obecnie  mgr psychologii po  UKSW  w  Warszawie i  Uniwersytecie  Granada  w  Hiszpanii,

4. Jacek  Grzegorz  Kozysa- absolwent szkoły podstawowej  i  pierwszego rocznika Gimnazjum w  Łomazach  z  2002 r. –obecnie mgr  ekonomii  po  KUL  w  Lublinie.

Zainteresowania:

dobra  książka, film , spokojna muzyka, turystyka, rower, narciarstwo.

Hobby – gospodarstwo  rolne.

Pozdrawiam wszystkich absolwentów, a w szczególności  z rocznika  1969  !

Z  poważaniem :  Zbigniew  Z. Kozysa.

Poprawiony: niedziela, 11 października 2015 06:52  

PDFDrukujEmail

Wpisany przez Administrator wtorek, 15 września 2015 17:10

Józef Kozysa

Kozysa.jpg - 25.91 KbJózef Kozysa urodził się 15.03.1952 r. w Łomazach.

Wykształcenie:

1959-1967 Szkoła Podstawowa im. Tadeusza Kościuszki w Łomazach;

1967-1971 Liceum Ogólnokształcące im. Józefa Ignacego Kraszewskiego w Białej Podlaskiej;

1971-1976 studia geograficzne na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie zakończone uzyskaniem stopnia magistra geografii;

1983 uzyskanie stopnia doktora nauk geograficznych w Instytucie Nauk o Ziemi UMCS w Lublinie po obronie pracy nt.: „ Struktura przestrzenna użytkowania energii elektrycznej w Polsce, analiza jej zróżnicowania i zmian”, promotor: prof. dr hab. Jan Ernst;

1986-1988 staże naukowe na Uniwersytecie Łódzkim, w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie i Akademii Pedagogicznej w Krakowie pod kierunkiem prof. dr hab. Stanisława Liszewskiego, prof. dr hab. Ireny Fierli i prof. dr hab. Lecha Pakuły.

Praca zawodowa:

1975-1977 asystent w Zakładzie Geografii Ekonomicznej Instytutu Nauk o Ziemi UMCS – rozpoczął jeszcze jako student V roku;

1978-1983 starszy asystent w Zakładzie Geografii Ekonomicznej INoZ UMCS w Lublinie;

1984-1995 adiunkt w Zakładzie Geografii Ekonomicznej Instytutu Nauk o Ziemi UMCS;

1995-2000 kierownik Zakładu Geografii Ekonomicznej INoZ UMCS – wybrany przez 17 pracowników naukowych Zakładu w dn. 15.02.1995 r. w wyborach tajnych;

2000-2006 adiunkt w Katedrze Geografii Gospodarczej Instytutu Ekonomii KUL w Lublinie;

2006-2008 adiunkt w Katedrze Teorii i Polityki Ekonomicznej Instytutu Ekonomii Wydziału Zamiejscowego Nauk Społecznych KUL w Stalowej Woli.

Od 2009 r. starszy wykładowca w Katedrze Mikroekonomii i Nauki o Przedsiębiorstwie

w Instytucie Ekonomii Zarządzania KUL w Lublinie

Zatrudnienie dodatkowe:

Wydział Zamiejscowy Nauk Prawnych i Ekonomicznych KUL w Tomaszowie Lubelskim;

Wydział Zamiejscowy Nauk Społecznych KUL w Stalowej Woli;

Wyższa Szkoła Ekonomiczna im. Kazimierza Wielkiego w Lublinie;

Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie;

Instytut Filologii Słowiańskiej UMCS w Lublinie;

Wyższa Szkoła Handlowa w Kielcach Wydział Zamiejscowy w Tarnobrzegu;

V Liceum Ogólnokształcące w Lublinie;

XXI Liceum Ogólnokształcące im. św. Stanisława Kostki w Lublinie.

Pełnione funkcje:

1989-1992 członek Zespołu Konsultacyjnego ds. Energetyki przy Ministrze Przemysłu;

1986-1994 Sekretarz Towarzystwa Przyjaciół UMCS, Akademii Medycznej i Akademii Rolniczej w Lublinie;

1995-1999 członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Geograficznego (Komisja Geografii Przemysłu);

1986-1998 członek Zarządu Lubelskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Geograficznego;

2001-2005 Koordynator programu SOCRATES-ERASMUS w Instytucie Ekonomii KUL;

1990-2000 członek Zespołu ds. Publikacji i Wydawnictw Statystycznych  w Urzędzie Statystycznym w Lublinie;

1990-1996 Konsultant Biura Planowania Przestrzennego w Lublinie.

Praca naukowa:

Zajmował się problematyką bilansu energetycznego, pozyskaniem energii, strukturą jej zużycia oraz transportem energii. Główna problematyka badawcza wiąże się z przemysłem i skupia na zagadnieniach restrukturyzacji przemysłu w Polsce, przekształceniach własnościowych w przemyśle po 1989 r. , strukturze przestrzennej zasobów pracy dla przemysłu, infrastrukturze technicznej, wpływie przemysłu na stan środowiska naturalnego w obszarach przygranicznych oraz na przykładzie Lubelskiego Zagłębia Węglowego, Świdnika, elektrowni Kozienice. Część publikacji naukowych dotyczy także współpracy transgranicznej Polski i Ukrainy.

Udział w licznych konferencjach naukowych krajowych i międzynarodowych, w tym  w zagranicznych konferencjach na Uniwersytecie Ekonomicznym w Budapeszcie i Uniwersytecie w Bratysławie.

Jest autorem 74 publikacji naukowych, w tym 3 skryptów dla studentów i 7 publikacji w wydawnictwach obcojęzycznych.

Nagrody i wyróżnienia:

  • Nagroda Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego „Zasłużony dla statystyki polskiej”;
  • Nagroda Rektora UMCS za wyróżniającą się pracę naukową i dydaktyczną

(3 – krotnie).

Praca dydaktyczna:

Wypromowanych pod kierunkiem dr Józefa Kozysy 14 magistrów geografii i 68 licencjatów z geografii i ekonomii.

Prowadzenie wykładów, konwersatoriów i seminariów na kierunkach: geografia, ekonomia oraz rosjoznawstwo z kilkunastu przedmiotów.

Prowadzenie zajęć dydaktycznych dla młodzieży w liceum ogólnokształcącym z geografii i przyrody.

Przygotowanie uczniów do Ogólnopolskiej Olimpiady Geograficznej i Międzynarodowej Olimpiady Geograficznej. Sukcesy: 11 tytułów laureata olimpiady Ogólnopolskiej i 3 tytuły laureata Olimpiady Międzynarodowej w Meksyku, Tunisie i Tajpej.

Hobby:

Podróże po świecie.

 

PDFDrukujEmail

Wpisany przez Administrator

Maria Romaniuk – Łosicka

Z domu Kusznierów

Romaniuk_Losicka.jpg - 23.07 KbUrodziła się 24.09.1940 r. w Lubence. W latach 1947-1954 uczęszczała do Szkoły Podstawowej w Łomazach. Wychowawczynią była Pani Jadwiga Kaczyńska, kierownikiem szkoły Pan Stanisław Danielak. W szkole podstawowej aktywnie uczestniczyła w przygotowywaniu akademii szkolnych, imprez okolicznościowych. Należała do kółek zainteresowań działających na terenie szkoły. Po skończeniu szkoły w Łomazach rozpoczęła naukę w Liceum Pedagogicznym w Leśnej Podlaskiej. W liceum również aktywnie działała w organizacjach młodzieżowych. W1959r. zdała maturę i rozpoczęła pracę w Szkole Podstawowej w Dobryniu Dużym. Tam też z młodzieżą i dorosłymi założyła Teatr Ludowy, który prężnie działał w tym czasie, kiedy Pani Maria tam mieszkała.

W 1963 r. została przeniesiona do Szkoły Podstawowej w Wólce Dobryńskiej. Tu pracowała 13 lat. Przez okres 8 lat pełniła funkcję Dyrektora Szkoły. W czasie wakacji prowadziła dziecińce wiejskie. W tym okresie ukończyła studia nauczycielskie w Lublinie,  Wyższe Studia  Nauczycielskie w Lublinie oraz kursy języka rosyjskiego w Petersburgu. Następnie przeniosła się do Szkoły Podstawowej w Zalesiu Tutaj też, poza pracą zawodową, aktywnie uczestniczyła w życiu społecznym miejscowości. Przez 25 lat pełniła funkcję prezesa ZNP w Zalesiu. W latach 1981- 1990 pracowała na stanowisku Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w Zalesiu. Ponownie wznowiła Teatr Obrzędowy w Dobryniu Dużym oraz założyła zespoły śpiewacze. Pod jej opieką zdobywały wiele prestiżowych nagród, uczestnicząc przeglądach na szczeblach wojewódzkich i ogólnopolskich.

W 1990 r. odeszła na emeryturę. Zdobyła uprawnienia pilota wycieczek krajowych i zagranicznych. Do roku 2014 pilotowała wycieczki do byłego ZSRR, Czechosłowacji, Węgier, Niemiec i na Litwę. Na emeryturze pracowała jako nauczyciel języka rosyjskiego ZDZ w Białej Podlaskiej.

Od 1999 r. aktywnie działa w Klubie Seniora „Wrzos” w Białej Podlaskiej. Ponadto pisze wiersze. Za wiersz o Unitach Podlaskich w Konkursie Literackim im. J.I. Kraszewskiego otrzymała wyróżnienie i nagrodę specjalną.

W latach 2006- 2010 była ławnikiem w sądzie w wydziale karnym.

Za swoją pracę otrzymała odznaczenia:

  • 1979 r. Złoty Krzyż Zasługi,
  • 1983 r. Złota Odznaka ZNP,
  • 1990 r. Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski.

Oprócz tego została uhonorowana wieloma dyplomami i tytułami.

Poprawiony: wtorek, 15 września 2015 17:09  
 

PDFDrukujEmail

Wpisany przez Administrator czwartek, 02 lipca 2015 07:29

Stanisław Jackiewicz( Rudzki)

Stanislaw_Jackiewicz.jpg - 16.28 KbUrodził się 8 listopada 1918 r. Był najmłodszym z czterech braci. Uczęszczał do Szkoły Powszechnej w Łomazach. Mając 15 lat Stanisław opuścił Łomazy i rozpoczął naukę w kierunku wojskowym. W Grodnie był instruktorem w kompanii ciężkich karabinów maszynowych. Zdał maturę i został przyjęty do Szkoły Podchorążych Piechoty. Podczas kampanii wrześniowej walczył w bitwie pod Piotrkowem Trybunalskim. Przebił się do Warszawy, gdzie walczył w obronie stolicy, m.in.jako dowódca plutonu moździerzy. Po upadku stolicy trafił do niemieckiej niewoli, ale już 20 października uciekł, a w sylwestra 1939 roku złożył przysięgę wstępując do Związku Walki Zbrojnej.

Przez całą okupację walczył przeciwko Niemcom w oddziałach dywersyjn0 sabotażowych, był mi.in członkiem Związku ”Odwet”:, oddziału „Jędrusie”, utrzymywał łączność z innymi jednostkami Armii Krajowej. Jego pseudonim to „Jacek” i „Kora” Po wojnie nie musiał się ukrywać przed „funkcjonariuszami” władzy ludowej.. Ostatecznie zamieszkał w Namysłowie gdzie po okresie stalinizmu działał jako przewodniczący namysłowskiego Koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Był szanowanym człowiekiem- instytucją, krzewiącym patriotyzm i działanie dla wspólnego dobra. Ceniony także jako księgarz, człowiek o otwartym umyśle, młody duchem. Stanisław Jackiewicz był inteligentem w najlepszym tego słowa znaczeniu.

Za swoje dokonania został odznaczony i Uhonorowany:

 

  • Krzyżem Walecznych, decyzją Dowództwa Załogi Cytadeli Warszawskiej 31.12.1939r.
  • Medalem za udział w Wojnie Obronnej 1939 z 10 marca 1982 r.
  • Tytułem Zasłużonego Obywatela Gminy Namysłów, decyzją Rady Miejskiej w Namysłowie z   11.11.2002 r
  • Medalem "PRO MEMORIA", decyzją Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z 1 lutego   2010 r.

 

Zmarł 11 sierpnia 2011 r. w wieku 92 lat.

Informacje na temat pana Stanisława zaczerpnięto z artykułu pana Sławomira HordejukaŁomaskie strony” Numer 10(24) czerwiec 2011 r.

Poprawiony: wtorek, 15 września 2015 17:14  

PDFDrukujEmail

Wpisany przez Administrator czwartek, 02 lipca 2015 07:25

Podpułkownik Wacław Derlukiewicz

Waclaw_Derlukiewicz.jpg - 12.92 KbUrodził się 15.10.1932 r. w Łomazach. Rodzice Paweł i Anna mieszkali na kol. Zarzeka i utrzymywali się z małego gospodarstwa rolnego. Naukę w Publicznej Szkole Powszechnej w Łomazach rozpoczął w październiku 1939r. Szkołę zajęła armia niemiecka na koszary, lekcje odbywały się w izbach użyczonych przez mieszkańców Łomaz, a takżena plebanii i w Domu Ludowym. Szkołę ukończył w 1946 roku. Rok później był uczniem Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej w Zalutyniu, organizującej się w obiektach byłego dworku ziemiańskiego.

W 1948 r. nadarzyły się sprzyjające okoliczności wyjazdu do Wrocławia i rozpoczęcia nauki zawodu metalurga w Państwowej Szkole Przemysłowej nr 6, przy ul. Mogileńskiej. Praktyczną naukę zawodu frezera pobierał w Fabryce Wielkich Maszyn Elektrycznych przy ówczesnej ulicy Pstrowskiego.Zainteresowanie lotnictwem wzbudziły pokazy na lotnisku ,,Pilczyce” we Wrocławiu organizowane przez ówczesną organizację Liga Lotnicza.W październiku 1951 r. zgłosił się na kurs pilotażu samolotowego na historycznym dziś ,,kukuruźniku”. Swój pierwszy samodzielny lot wykonał 21.X.1951 r. Odtąd służba w lotnictwie pochłonęła go bez reszty. Do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie przyjęty został 25 września 1952 roku. Po upływie pół roku został przeniesiony do nowopowstałej OSZ Nr 5 w Radomiu. Szkolenie podstawowe i na samolotach bojowych – już z napędem odrzutowym ukończył 22 lipca 1955 r. Po uroczystej promocji do stopnia ppor. Pilota, skierowany został do eskadry szkolenia bojowego w Tomaszowie Mazowieckimna stanowisko instruktora, którą pełnił przez 11 lat. W latach 1961 do 1964 losy służby rzuciły go do Białej Podlaskiej, gdzie nadal szkolił podchorążych pilotów. Nad rodzinnymi Łomazami znajdowała się ,,strefa pilotażu” w wykonywaniu (nauki) manewrów walki powietrznej, a zdarzało się to wielokrotnie w ciągu cyklu szkolenia.

Od 1966 r. pełnił służbę w jednostce lotniczej w Słupsku. Będąc instruktorem wyszkolił 30 pilotów. W roku 1957 awansował do stopnia porucznika. W tym też roku uzupełnił średnie wykształcenie w Liceum dla Pracujących. Stopień kapitana otrzymał w 1961 r. a na stopień majora awansował w 1971 roku.

Ze służbą wojskową rozstał się w 1978 r. z powodów zdrowotnych, lecz nie rozstał się z obronnością Polski. Będąc w rezerwie, pracował w obronie cywilnej, początkowow zakładach pracy, a od 1982 do 1995 r. w Miejskim Inspektoracie Obrony Cywilnej w Lublinie, gdzie zamieszkał na emeryturze.

Odznaczony został Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz innymi odznaczeniami resortowymi. Do stopnia podpułkownika awansowany został w czasie pracy w obronie cywilnej. W 1957 r. zawarł związek małżeński, z którego urodził się syn Leszek-Zbigniew i córka Ewa-Elżbieta. Syn wybrał zawód żołnierza zawodowego. Ukończył wydział elektroniki w Wojskowej Akademii Technicznej. Na emeryturę przeszedł po trzydziestu latach służby, w stopniu ppłk mgr. Inż. Córka wybrała zawód lekarza. Ukończyła Akademię Medyczną w Lublinie i zdobyła specjalizację lekarza pediatry. Ma czwórkę wnuków: dwóch wnuków i dwie wnuczki. Dzieci córki mieszkają w Lublinie. Ma liczne rodzeństwo: czterech braci i trzy siostry. Najstarsza Feliksa zmarła młodo, druga Anna (1935) z zawodu księgowa mieszka w Białej Podlaskiej, brat Julian (1937) górnik (w kopalni miedzi) emeryt, siostra Aniela (1939) pracowała na PKP, brat Kazimierz (1942) na rolniczej emeryturze, brat Zenon (1946) technik przem. Drzewnego- emeryt zam. W Białej Podlaskiej, brat Wincenty (1948) zmarł w wieku 47 lat. Powstała liczna rodzina złożona z dzieci, rodziców, małżonków, dzieci, ich mężów i żon oraz wnuków i prawnuków. Odbyły się dwa zjazdy rodzinne.

Poprawiony: poniedziałek, 24 sierpnia 2015 16:27  
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 następna > ostatnia >>

Strona 1 z 6