- reset +

absolwenci

PDFDrukujEmail

Wpisany przez Administrator niedziela, 25 stycznia 2015 20:18

dr hab. n. med. Anna Hryniewicz

anna_hryniewicz.jpg - 40.04 Kb Dr hab. n. med.  Anna Hryniewicz jest absolwentką Szkoły Podstawowej im. Tadeusza Kościuszki w Łomazach. Ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Białymstoku (AMB) w 1985 roku. Po ukończeniu studiów rozpoczęła pracę w Zakładzie Fizjologii Klinicznej, a następnie w Zakładzie Patologii Ogólnej i Doświadczalnej AMB.

W macierzystej Uczelni uzyskała stopień doktora nauk medycznych w zakresie medycyny oraz tytuł doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie medycyny.

Przez 13 lat pracowała jako wolontariusz w III Oddziale Chorób Wewnętrznych i Gastroenterologii Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego  im. J. Śniadeckiego w Białymstoku, uzyskując w 1989 roku I stopień specjalizacji z chorób wewnętrznych a w 1995 roku II stopień specjalizacji z chorób wewnętrznych.

W latach 2002-2005 (36 miesięcy) oraz 2008-2009 (18 miesięcy) przebywała na stypendium naukowym w National Institutes of Health, National Cancer Institute, Animal Models & Retroviral Vaccines Section, Vaccine Branch, Bethesda, Maryland, USA.

Jest autorką i współautorką prac naukowych opublikowanych w czasopismach zagranicznych i krajowych.

Brała czynny udział w zjazdach i kongresach naukowych w kraju (Polskiego Towarzystwa Fizjologicznego, Polskiego Towarzystwa Gastroenterologicznego, Polskiego Towarzystwa Anatomicznego, Towarzystwa Chirurgów Polskich, Polskiego Towarzystwa Toksykologicznego) i za granicą (European Intestinal Transport Group: 10. Kongreβ, Askov Hfjskole, Dänemark, 1990; 11. Kongreβ, York, 1992, England; 12. Kongreβ, Cesky Krumlov, 1993; sympozja i kongresy organizowane przez firmę Falk (Niemcy); XX Nordic Congress of Physiology & Pharmacology, Copenhagen, 1992; 3rd Forum of European Neuroscience, Paris, 2002; 22nd Annual Symposium on Nonhuman Primate Models for AIDS, San Antonio, Texas, USA, 2004; 23rd Annual Symposium on Nonhuman Primate Models for AIDS, Portland, Oregon, USA; 21st International Workshop on Retroviral Pathogenesis, September 13-17, 2009, Lucca, Italy; International Workshop on Viruses, Genes and Cancer -2010.  September 29 –October 1, 2010, Venice, Italy).

Podczas stypendium w USA prezentowała wyniki swoich badań ustnie podczas 23rd Annual Symposium on Nonhuman Primate Models for AIDS (September 21-23, 2005, Portland, OREGON, USA) oraz podczas  International Workshop on Viruses, Genes and Cancer -2010  (September 29 –October 1, 2010, Venice, Italy) Ponadto wielokrotnie przedstawiała wyniki aktualnie prowadzonych eksperymentów na seminariach organizowanych przez National Cancer Institute, Vaccine Branch.

Poprawiony: poniedziałek, 26 stycznia 2015 20:38  

PDFDrukujEmail

Wpisany przez Administrator

Eugeniusz Wiński

winski.jpg - 9.83 KbEugeniusz Wiński jest absolwentem Szkoły Podstawowej im. Tadeusza Kościuszki w Łomazach. Urodził się 29 kwietnia 1941 r. w Ostrówku koło Łomaz. Ukończył Szkołę Podstawową w Łomazach, I LO im. Kraszewskiego w Białej Podlaskiej, Liceum Pedagogiczne w Chełmie, absolwent UMCS w Lublinie, gdzie w 1966 r. uzyskał stopień magistra pedagogiki.

Praca zawodowa wiodła przez szkoły w Żukach, Korzanówce i Rossoszu. Był tam nie tylko nauczycielem, ale też animatorem życia społecznego i kulturalnego wśród rodziców i ogółu mieszkańców. Tam w niełatwych realiach podlaskiej wsi zdobywał praktyczne kwalifikacje do pracy oświatowej, kształcił i sam przechodził twardą szkołę życia.

1967 roku powierzono Mu organizację Powiatowej Poradni Wychowawczo- Zawodowej w Białej Podlaskiej, skąd kariera zawodowa wiodła dalej na kierownicze stanowiska aż do inspektora szkolnego, a w szczytowym okresie kuratora oświaty i wychowania, stojącego na czele ponad sześciotysięcznej rzeszy nauczycieli i innych pracowników systemu edukacyjnego.

Z jego inicjatywy, przy ścisłej współpracy z lokalnym komitetem budowy powstał nowy obiekt Szkoły Podstawowej w Łomazach, a następnie w kilkunastu innych miejscowościach regionu. Rozbudowano blisko 30 kolejnych szkół, oddano do użytku 16 przedszkoli i 380 mieszkań dla nauczycieli.

Podlaska oświata zyskała, jak nigdy dotąd, nowoczesne wyposażenia dydaktyczne i techniczne, a szkoły wiejskie miały do dyspozycji najwięcej w makroregionie autobusów do dowożenia dzieci.

Eugeniusz Wiński angażował się na kierowniczych funkcjach w działalność społeczną i sportową, zwłaszcza tam, gdzie dotyczyło to interesów najmłodszych ( Towarzystwo Przyjaciół Dzieci, Towarzystwo Wiedzy Powszechnej, Szkolny Związek Sportowy, Okręgowy Związek Piłki Nożnej).

Odznaczony miedzy innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotą Odznaką ZNP, Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Ważniejsze od odznaczeń jest- jak sam mówi- uznanie środowiska oświatowego. Obdarzony powszechnym szacunkiem za sprawność i kompetencje zawodowe, a także wysokie walory etyczne i zalety osobowości.

Zmarł w 2015 r.

Poprawiony: poniedziałek, 24 sierpnia 2015 16:29  

PDFDrukujEmail

O. Piotr Sadownik

Piotr_Sadownik.jpg - 9.68 KbO. Piotr urodził się 11 stycznia 1937 r. w Łomazach w diecezji siedleckiej. Jego rodzicami byli Franciszek i Sabina z domu Hryniewicz. W 1951 r. rozpoczął naukę w Niższym Seminarium Duchownym Misjonarzy Oblatów M.N. w Lublińcu na Śląsku. Następnie wstąpił do nowicjatu Zgromadzenia i odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Obrze. Śluby wieczyste złożył 8 września 1958 r. Święcenia kapłańskie otrzymał 19 marca 1961 r. z rąk metropolity poznańskiego abp. Antoniego Baraniaka. Pracował najpierw jako wikariusz w Gorzowie Wlkp., potem w Kodniu oraz w Katowicach. W 1975 r. został mianowany proboszczem parafii p.w. Św. Józefa w Gorzowie Wielkopolskim. Tam podjął się budowy nowej świątyni. Poświecił wiele sił i serca tej niełatwej pracy. Z właściwym sobie spokojem doprowadził dzieło do końca. W 1990 r. o. Piotr został skierowany do Iławy jako proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego. Trzy lata później mianowano go proboszczem parafii p.w. Św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Siedlcach. Tam zmarł nagle 25 marca, w uroczystość Zwiastowania NMP na zawał serca. Wiadomość bardzo szybko obiegła całą parafię i miasto. O. Piotr był cenionym przez wszystkich duszpasterzem. Parafian ujmowała przede wszystkim jego ojcowska postawa. Zawsze ze spokojem wysłuchiwał każdego. Pomagał wielu. Wspierał wiele aktywnych grup powstałych w parafii. Parafia p.w. Św. Teresy od Dzieciątka Jezus, Patronki Misji, odznacza się szczególną troską o sprawy misji. To była jego misyjna droga! Obok pracy w parafii był jeszcze duszpasterzem Katolickiego Stowarzyszenia Kolejarzy w Siedlcach. Spotykał się często z „bracią kolejarską” – jak mawiał

Pogrzeb o. Piotra odbył się we wtorek 30 marca. Mszy św. pogrzebowej przewodniczył ordynariusz siedlecki bp Zbigniew Kiernikowski. Obecny był również bp. Henryk Tomasik. Pomimo że był to okres wytężonych prac rekolekcyjnych Wielkiego Postu, Mszę św. koncelebrowało kilkudziesięciu kapłanów. Duża świątynia wprost nie mogła pomieścić licznie przybyłych parafian. Przybyły również delegacje z poprzednich miejsc pracy o. Piotra. Homilię wygłosił ks. bp Ordynariusz. Sam pogrzeb odbył się w Kodniu. Tam Mszy św. w sanktuarium Matki Bożej przewodniczył biskup senior Jan Mazur, a uczestniczył w niej także ks. bp Henryk Tomasik. Homilię wygłosił o. Leonard Głowacki OMI. Ponownie przybyły tłumy wiernych autobusami z Siedlec, by jeszcze raz oddać hołd swojemu dobremu duszpasterzowi, który ich tak nagle opuścił.

Misyjne drogi nr 105, (3,2004) Maj- Czerwiec

 
 

PDFDrukujEmail

Wpisany przez Administrator wtorek, 16 grudnia 2014 17:03

Prof. dr hab. Feliks Czyżewski

Czyzewski F.jpg - 14.58 Kb

Feliks Czyżewski urodził się w 1949 r. w miejscowości Zarzeka koło Łomaz, jako syn Józefa i Ireny. Ukończył Szkołę Podstawową im. Tadeusza Kościuszki w Łomazach (1963). Jest absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. J.I. Kraszewskiego w Białej Podlaskiej (1967).

Przebieg pracy zawodowej:

- 1 IX 1972 r. – 30 IX 1975 r. profesor w Liceum Ogólnokształcącym w Wisznicach;

- od 1 X 1975 r nauczyciel akademicki Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (UMCS) Instytutu Filologii Słowiańskiej w Lublinie; (stanowiska: asystent, starszy asystent, adiunkt, profesor);

- 1982 r. doktor nauk humanistycznych;

- 1995 r. doktor habilitowany w zakresie językoznawstwa słowiańskiego;

- 1998r.  profesor nadzwyczajny (stanowisko);

- 2014  tytuł naukowy - profesor  nauk humanistycznych.

- członek Łódzkiego Towarzystwa Naukowego Łódź;

- członek Polskiego Towarzystwa Językoznawczego ;

- członek Lubelskiego Towarzystwa Naukowego;

- wchodzi w skład Komitetu Słowianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk  w Warszawie.

Badania naukowe prowadzi w zakresie językoznawstwa słowiańskiego (dialektologia  słowiańska, etnolingwistyka , onomastyka (z tego zakresu opublikował i był współautorem  m.in. takich książek jak: Atlas gwar polskich i ukraińskich okolic WłodawyFonetyka i fonologia gwar polskich i ukraińskich południowo-wschodniego PodlasiaPolskie i ukraińskie teksty gwarowe ze wschodniej Lubelszczyzny, Antroponimia pogranicza polsko-wschodniosłowiańskiego w świetle inskrypcji nagrobnych, Atlas gwar polskich. Jest redaktorem i współautorem naukowym 13 książek dotyczących problematyki pogranicza językowego na Słowiańszczyźnie.Swoje artykuły (około 200) drukował w  wydawnictwach krajowych i zagranicznych (Bułgarii, Rosji, na Ukrainie, i Białorusi oraz w Niemczech).

Członkostwo w organizacjach naukowych:

- członek Komitetu Słowianoznawstwa przy Wydziale I Nauk Humanistycznych i Społecznych Polskiej Akademii Nauk (2011-2015);
- członek Komisji Polsko-Ukraińskich Związków Kulturowych Oddziału PAN w Lublinie  (od 2001);
- członek rzeczywisty Lubelskiego Towarzystwa Naukowego (od 1999);
- członek Łódzkiego Towarzystwa Naukowego Łódź;
- członek Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, członek Zarządu Oddziału w Lublinie;
- członek Towarzystwa Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej  w Lublinie (od 1995);
- członek Rady Naukowo-Programowej  Centrum Języka i Kultury Polskiej dla Polonii i Cudzoziemców UMCS w Lublinie (od 2005);
- członek Zarządu Głównego Towarzystwa im. Henryka Sienkiewicza, (w latach 2006-2011 sekretarz Zarządu).

Najważniejsze funkcje:

- Dyrektor Instytutu Filologii Słowiańskiej UMCS (od 1 X 2003  do 31 VIII 2013);
- Kierownik Zakładu Filologii Ukraińskiej UMCS (od 1998 r.);
- Koordynator na kierunku slawistyka w  Kolegium Licencjackim UMCS w Białej Podlaskiej.

Najważniejsze osiągnięcia zawodowe:

- ok. 200 publikacji, w tym 5 książek autorskich  oraz redaktor 13 książek;
- udział w wielu konferencjach naukowych krajowych i zagranicznych ( Ukraina, Białoruś, Rosja, Bułgaria);
- staże i stypendia naukowe zagraniczne;
- promotor  200 prac magisterskich i licencjackich, 6 rozpraw doktorskich;
- organizator wielu konferencji, sympozjów naukowych o zasięgu krajowym i międzynarodowym.

Odznaczenia i wyróżnienia:

- Złoty Krzyż Zasługi (2014);
- Srebrny Krzyż Zasługi (1986);
- Order Św. Równej Apostołom Marii Magdaleny II stopnia;
- wyróżniony przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych  Ukrainy za współpracę w dziedzinie oświaty (2012);
- wyróżniony przez  Ministerstwo Oświaty, Młodzieży i Nauki Bułgarii za wkład w rozwój bułgarystki w UMCS (2013).

Za działalność naukową:

- Nagroda Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego ( 1987);
- Nagroda Rektora UMCS (1999, 2010, 2013);
- dyplom honorowy Varsaviana 2000/2001 za opracowanie „Atlasu gwar polskich” t.2 Mazowsze.

Wyróżnienie za pracę na rzecz regionu:

- tytuł Honorowego Obywatela Gminy Wola Uhruska (2007);
- medal - Zasłużony dla Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Włodawskiej (2009);
- medal – Zasłużony dla Powiatu Bialskiego (2012);
- medal – Prezydenta Miasta Lublin (2012);
- Medal  Pamiątkowy Województwa Lubelskiego  za Zasługi  na Rzecz Upowszechnienia  Kultury Polskiej za Granicą (2013).

Feliks Czyżewski ze swoich nauczycieli ze Szkoły Podstawowej, którym dużo zawdzięcza przywołuje m.in. kierownika szkoły Pana Stanisława Danielaka i  Panią Jadwigę Kaczyńską, której wspólnie z Dyrektorem  Szkoły dr. Romualdem Szudejko zrealizował tablicę Jej imienia.

Poprawiony: czwartek, 30 lipca 2015 13:01  

PDFDrukujEmail

Wpisany przez Administrator czwartek, 11 grudnia 2014 21:15

Ks. prof. Wacław Hryniewicz

w_hryniewicz.jpg - 15.74 Kb

Uznany za jednego z najwybitniejszych polskich teologów.

Urodził się 23 lipca 1936 r. w Łomazach i tam ukończył szkołę podstawową. Wstąpił do Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów i w roku 1960 przyjął święcenia kapłańskie.

- „Moje odkrywanie Kościoła było spokojnym wrastaniem w wiarę rodziców, prostych ludzi, w ich prostą modlitwę, w kościół parafialny w moich rodzinnych Łomazach...”    - wspomina w wywiadzie-rzece Nad przepaściami wiary.

Lata 1960-1966 to okres studiów na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w Lublinie i tam też w 1966 r. obronił doktorat z teologii.

W latach 1968–1970 ks. Hryniewicz przebywał na zagranicznych stypendiach, w Louvain, Paryżu, Londynie oraz Rzymie. Habilitował się w Lublinie w 1974 roku, w 1984 został prof. nadzwyczajnym, a prof. zwyczajnym jest od 1992 roku.

 

Najważniejsze pełnione funkcje

- redaktor naczelny „Zeszytów Naukowych KUL” (1975–1978),

- kierownik Sekcji Teologii Porównawczej i Ekumenicznej Wydziału Teologii KUL (1975–1983),

- kierownik katedry teologii prawosławnej w Instytucie Ekumenicznym KUL (1983–2007),

- konsultor Sekretariatu ds. Jedności Chrześcijan w Watykanie (1979–1984), - współtwórca Instytutu Ekumenicznego KUL, który działa od 1983 roku, - zastępca, a od października 1997 do lutego 2005 roku dyrektorem Instytutu Ekumenicznego,

- w latach 1984–1994 był członkiem Komisji Episkopatu ds. Ekumenizmu, a od 1980 do 2005 roku członkiem Międzynarodowej Komisji Mieszanej do Dialogu Teologicznego między Kościołem rzymskokatolickim i Kościołem prawosławnym, - od 1983 roku należy do Towarzystwa Naukowego KUL, a od 1992 roku do Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej w Lublinie,

- między 1998 a 2000 rokiem ks. Hryniewicz należał do zespołu, który przygotował tekst ekumenicznego dokumentu Charta Oecumenica. Wytyczne dla wzrastającej współpracy pomiędzy Kościołami w Europie. Dokument został oficjalnie przyjęty 22 kwietnia 2001 roku w Strasburgu.

Wykładał na uczelniach zagranicznych: Szwajcaria, Niemcy, Francja, Austria, Stany Zjednoczone, Belgia; brał udział jako referent w licznych międzynarodowych konferencjach i sympozjach ekumenicznych; był także organizatorem wielu sympozjów międzywyznaniowych i międzynarodowych w KUL.

W 2008 roku ks. Wacław Hryniewicz przeszedł na emeryturę.

Opublikował 35 książek (3 w języku angielskim wydane w Waszyngtonie i 2 w języku ukraińskim wydane we Lwowie) i około 950 artykułów w czasopismach naukowych i dziełach zbiorowych, z czego ponad 170 w językach obcych.

Stale współpracuje m.in. z „Tygodnikiem Powszechnym”, miesięcznikiem „Znak. Rozwija teologię ekumeniczną i otwartą, pisze m.in. o uniwersalizmie zbawienia i nadziei zbawienia dla każdego człowieka; przez publikacje za granicą i współpracę z ośrodkami ekumenicznymi dąży do partnerskiego kształtowania chrześcijańskiej myśli ekumenicznej – tolerancyjnej, otwartej na inność, szukającej dróg pojednania Kościołów, narodów i kultur w integrującej się Europie.

Najważniejsze nagrody i wyróżnienia

- Nagroda im. św. Brata Alberta, (Warszawa 1994)

- Nagroda im. księcia Konstantego Ostrogskiego (Białystok-Supraśl 1994)

- Medal im. Anny Kamieńskiej (Gdańsk 1994)

- Nagroda im. Jana Długosza za najlepszą wydaną w ostatnim roku książkę humanistyczną Nadzieja uczy inaczej (Kraków 2004)

- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (Warszawa 2004)

- Nagroda indywidualna I stopnia Rektora KUL za całokształt działalności naukowo-dydaktycznej (2005)

- Nagroda im. ks. Józefa Tischnera za książki Kościół jest jeden. Ekumeniczne nadzieje nowego stulecia oraz Dlaczego głoszę nadzieję? (Kraków 2005)

- Doktorat honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie (2009)

- Medal św. Jerzego przyznawany przez redakcję „Tygodnika Powszechnego” (2010)

- Doktorat honoris hausa Uniwersytetu Opolskiego (2014)

Poprawiony: czwartek, 11 grudnia 2014 21:23  
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 następna > ostatnia >>

Strona 4 z 6